Ben kar yağışını sevmiyorum....işlerim ters gider mutlak ve bir sürü küfür ederim epey yüksek ihtimalle...ve de sevgili sıkılan insan sana yapay gelir miyim bilemiyorum ancak üşüyen insanlar hep gelmiştir aklıma bu karlı zamanlarda...hani öfkeli ve mahsun insanlar var ya; işte onlar...Hani insanların sevmediği ve ölsün istediği o can dolu çirkin kadınlar ve erkekler geliyor aklıma...o hayatı kanıksamış insanlar ve çok yürüyen aynı zamanda kötü kokan insanlar...Onlar üşüyor....yürekleri cehennem yangını, buz tutmuş el ayakları ve ızdırap dolu ümitli şarkıları olan insanlar....hiç olamayacak hayalleri olan ve ansızın ölen insanlar....yarım kalmış hasretlerini de mezarlarına taşırlar...
ama masumiyet de aynı zamanda hani bizim kaybettiğimiz ve kaybetmekten başka alternatifiimizin olmadığı o beyaz saflıktır...değiştirir bizim manzaramızı kısa süreliğine de olsa...evet havam kaçtı....bu kadar yeter
dingin
huzursuzluğun artık mutsuz edemediği hal...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder