Pişman eden ıslaklık

Oral seks yaptım geçenlerde ilk defa...şimdiye kadar midem almıyordu bi türlü ama partnerimi de mutlu etmek isterdim ve bu garip hissetiriyordu... vajinaya bayılıyorum...dokunmayı felan da çok seviyorum ama şimdiye kadar hiç oral seks yapmadım... geçenlerde bakire bi arkadaşıma teklif ettim.... malum sevgilimden yeni ayrılmış olmanın azgınlığı yiyip bitiriyor beni beni...bakire olması bi nebze olsun temiz olduğu düşüncesi yarattı bende ve bu kadına haz yaşatmak geldi icimden... daha önce bana çok ısrar edildiği halde her defasında red etmiştim ama bu kez kendim teklif ettim... belkî de cinselligi bu kadına göstermek istedim belki de bu kadının hayatında önemli bi ilk olmak istedim çünkü bana hiç bi erkek vajinami görmedi şimdiye kadar dedi ve erkeklerle yalnizca öpüştüğünü söyledi... sanırım acıdım kıza... ve ona böyle karşılıksız bi hayır işlemek geldi içimden...ilkin redetti tabi sonra ısrar ettim ve onu ikna ettim...ellerimi  kalçalarina koyup bacaklarını ayırması gerektiğini söyledim...sağ bacagini dizinden buktu...vajinayi ve dudaklarını net olarak görüyordum...nasıl hissederim diye düşünüyor ve aslında içten içe en az onun kadar korkuyordum...eğildim ve dilimi değdirdim ilkin...tadına baktım yoğurtumsu bişeyi andıriyordu... istemedim.... sonra kadına baktım çok masumdu ve ona bi güzellik yapmak geliyordu içimden üstelik çok ısrar etmiştim ikna etmek için.... bi kez daha eğildim parmaklarımla dudakları ayırıp klitorisini buldum ve dilimle onu uyarmaya çalıştım...bi iki denemeden sonra dayanamayacak gibi hissettim ve kalktım... özür dilerim dedim yapamam... kötü hissettim...pişman oldum... bi daha oral seks yapmicam kimseye...

Zayıf bağlar

Bugün itibariyle bi kez daha anladım ki benim hayatla ailemle kız arkadaşlarimla olduğu gibi arkadaşlarimla da bağlarım zayıfmiş...benim bu hayatta kuvetle bağlandığım tek bir şey yokmuş...

Bu durum bugün bana biraz yalnız hissettirdi ve biraz da terkedilmiş hissettim... samimi arkadaşlarım tek tek koptular benden ve galiba çoğunda neden kendimin umarsizliği...

Az evvel düşündüm ama işin içinden çıkamadım...neden böyle. ?  Neden ihtirasları sevemiyorum neden kuvvetli dostluklar kuramıyorum? Neden ailemden bu kadar kopuğum? ...belkî de cevabı bulmak daha çok canımı yakabileceğinden korkuyorumdur...belkî de yoktur sebebi...kimbilir...

Her neyse...bi olay oldu ve bana bunları düşündürdü...benim kurduğum bağların tümü zayif ve bu bana yalnız hissettirdi çok fena bugün...

Kaygi

Biraz kaygılıyım şuan...arabamı ehliyeti olmayan birine verdim... bi sürü yerde polis kontrol noktası var... umarım sıkıntı çıkmaz...arabamı seviyorum zira

Ruh sarkacim

Sakın bana bipolar tanısı koymayın amk...

Öyle işte...Sarkaç gibi bu benim ruhum...hüzünden mutluluğa sonra gerisin geri hüzne dönüyorum... bigün içinde oluyor bu...bazen gün içinde birden fazla defa...çoğunlukla somut neden yok...öyle kendiliğinden...

Bugün bunu çok keskin sınırlı yaşadım...sana da anlatayim dedim sevgili sıkılan insan...