Bugün itibariyle bi kez daha anladım ki benim hayatla ailemle kız arkadaşlarimla olduğu gibi arkadaşlarimla da bağlarım zayıfmiş...benim bu hayatta kuvetle bağlandığım tek bir şey yokmuş...
Bu durum bugün bana biraz yalnız hissettirdi ve biraz da terkedilmiş hissettim... samimi arkadaşlarım tek tek koptular benden ve galiba çoğunda neden kendimin umarsizliği...
Az evvel düşündüm ama işin içinden çıkamadım...neden böyle. ? Neden ihtirasları sevemiyorum neden kuvvetli dostluklar kuramıyorum? Neden ailemden bu kadar kopuğum? ...belkî de cevabı bulmak daha çok canımı yakabileceğinden korkuyorumdur...belkî de yoktur sebebi...kimbilir...
Her neyse...bi olay oldu ve bana bunları düşündürdü...benim kurduğum bağların tümü zayif ve bu bana yalnız hissettirdi çok fena bugün...
belli bir yaşa geldiğinde etrafındaki en yakın dediğin insanlar bile evlenip çoluk çocuğa karıştıklarında artık sen ilgi alanlarından çıkıyorsun.
YanıtlaSileğer böyle bi olaysa yakın zamanda ben de en yakın arkadaşım dediğim insandan uzaklaştım:( çok üzücü oluyor artık sen onun için birinci planda olmuyorsun:(
Evet...bu da oluyor son zamanlarda ve cok haklisin ama beni asıl üzen olay biraz başka bişey...
Sil