psikolojim ve ben

                 ''psödosiyesiz'' diye bir hastalık varmış...yalancı gebelik de deniyomuş..bu hastalıkta kadın gebe kalmayı çok istediği halde gebe kalamıyorsa; bir vakitten sonra gebeliğin tüm belirtileri ortaya çıkıyomuş...yani kadın gebe olmadığı halde karnı büyüyomuş bazı gebelik harmonları salgılıyomuş ve mens olmuyomuş...yani tam bir gebenin başına gelecekler geliveriyomuş kadının da başına ama rahimde çocuk yok..ilk duyduğumda ne kadar ilgincime gittiğini anlatamam..
                  Acaba dedim kendi kendime benim bu her an mutsuz ve yorgun oluşumun nedeni veya her an sıkkın oluşumun nedeni de böle psikolojik bir kabulden mi kaynaklı...yani aslında kendimi mutsuz ediyorum da sonrasında mı suçlular buluyorum..Şuuraltında mutsuzluğu kabul etmişim de akabinde şuuruma mı diretiyorum bunu...korktum... eğer bole bi şey varsa o okuduğum nihilistleri ve anarşistleri aslında o kadar sevmiyorum mu? Tamamen kendimin zidanlarında acı çekiyorum meğer öle toplum aile veya egemenlerin zindanlarında değil...

                  buna bir cevap bulmalı???