Eğer nasihatle insanlar akıllansaydı, dünyada salak kimse kalmazdı....yok yok..mayada olmayınca kültür inşa e-dil-mi-yor....Bir insan köylüyse köylü kalıyor..bir insanın değer yargısı yoksa onda yeni değerler yaratamıyosun..İnsan değişmiyo....gerçekten de 20 küsürlü yaşına gelmiş ve bir öz inşa edememiş birini ne yaparsan yap değiştiremiyosun....
                Bir kadın kocasına istediklerini yaptırmanın bir yolunu bulamıyosa salaktır....bunda kalıbımı basarım...SALAKtır işte....Yazık.... Yazık ki ne yazık!...

kadın, o kadın, o (iki)

                Hayatın manyak garipliklerle dolu olduğunu her gördüğümde, bunu sıradanlaştırmak için uğraştım kendi içimde...ama bazı bazı öyle şeyler oluyor ki; bu sıradanlaştırma işi zorluyor beni...İşte bu gün saat beş-yedi arası böle bir durum oldu.
               Kadını konuşuyoduk akraba denmiyecek kadar uzak yakınımla..Kadını konuşmaya son vermek üzerine bana nasihat etti..tamam dedim...hakkeetten ulaşamıyom ona...hiç bir yerde...Kimselerle takılmayan ve şehrin kötü yerinde yaşayan biri...
              ama daha benimle ''kadın'' derecesinde...onu 2 yıl önce dinledim..Masumiyetinin altında ince, eleştirel bir mizahı vardı..ve cepheden yüzünü pür dikkat izlerken gerçekten çok tatlıydı...sonra kayboldu....bir ara ulaştım ama o zaman da ben yerle bir olmuş bir insancık olduğum için uzanamadım ona...İşte bu tanıdığım onunla aynı fakülteden olduğundan sordum ulaşabilir misin diye?...cık'mış....peki dedim..zaten bitirmiş bölümünü...gitmiştir belki bu şehirden...saat hala beş-yedi...ve şarjım bittiği için off-çizgi yim...
             meğersem o vakitte ,evimin yanına, bir kahvaltı salonuna gelmiş bir arkadışıyla...benim bir dostum aradı saat yediden sonra...sana niye ulaşamıyom olum? diye soruyo...5-7 arsında mı sorusuna....evet o civarlarda diyo....
              sonra onu anlattı biraz v.s. Bir ihtimal doğdu 'kadın'la kontakt kurmanın...
              Kadına aşık filan değilim...ilk bakışta aşkın tamamen bir yalan olduğuna inanırım ve gayri samimi olduğuna da...ama merak ediyorum işte bu kadını...acaba nasıl konuşuyo ve rahat biri mi değil mi?...O bildiği dört dilden en iyi konuştuğu hangisi....''Ben de hayattta en çok babamı sevdim''diyen familyadan mı?..Yada beyaz askılı tişörtleri kaçtane?...nasıl sakız çiğniyo?

hali-i pür melalim

yor(ul)mak

              Neye uzansam sanki iş işten geçeli yıllar olmuş gibi bir hisse kapılıyorum...Bazen bu his derin bir başarısızlık duygusu veriyor bana...ümitlerim zayıflıyor......kendime, hayata ve daha önce hayatıma girmiş herkese sessiz bir sitem besliyorum...Bana niçin o kadar gereksiz işler yaptırdınız, neden benim üzerimde planlar yaptınız lanet olası pislikler...diyorum onlara....Biriniz de bana istediğim yönde yatırım yapsaydı...ama yok...hepiniz ikinci bir kendiniz istiyordunuz ve benim gibi her boku hemen öğrenen ve bunu hayatına koymada hiç zorluk çekmeyen bir piç bulmuştunuz...neyse o pislik heriflerin topunun allah belasını versin, hep onların yüzünden bendeki bu yorulmuşluk duygusu..ne yapıyorsam bir yere gitmiyor...yapışmış üzerime...kurtulamıyorum....herşey elimde patlıyo....bokpüsür bi şey....faşist bir lanet...inatçı ve soğuk...yorgunluk....hiçbir şey yapmadan yorulmuşluk...dinlenirken yorulmak....gülerken ve de uyurken....çok yoruluyorum....ve de eskiyorum....lanet olası yardımlarını istemiyorum kimsenin...yazıkmiş bana....piçler....siktirrin başımdan...öleceksem de kendi boklu çöplüğümde öleceğim...sizlerinkinde değil....