Yeni'ler ve iki tesbit

Canım sıkılan insan merhaba tekraren.
Bir dizi şeyi yeniledim hayatımda işimi, çalışma durumumu, çevremdekileri, evimi, şehrimi, bedenimi(zayıfladım biraz😉)... bunca şeye adapta olmakta zorlanıyorum. Hele iş; çok yoruyor beni ve sanki boğuyor yoğunluk... Bu uyum sürecinde kendimle uğraşmadığim için kısmen ruhi bi rahatlama dönemi yaşıyorum yani içsel izdiraplarim azaldı epey... bi daha ne zaman nüks eder bilmem ama şuan uykuda ve bu iyi hissetiriyor... yaşı benden büyük büyük poposu olan kadınlar tanıyorum bu aralar sıkça...bu konuya sonra gelecem

Onca yeni şeyin içinde tikanmişken şunu farkettim ki, çok hızlı samimi olunca çok daha hızlı da kopma oluyormuş... yani ilişkilerimizi zamana yayıp yedire yedire inşa etmeliymişiz. Öyle tezcanliliğa lüzum yok. Samimiyet gerektiren şeyleri hızlı samimi olduğun insanlarla yapmamalısın. Sanki gitmeler biraz gelmelere benziyor ve en az gelirken ki sevinç kadar belki de daha fazla giderkenki hüzün sarsıyor. Elhasil zor işler bu gelmeler-gitmeler.

Bişey daha söylemeliyim sevgili sıkılan insan,  kimse kimseye kolay kolay emek vermiyor. Kimse kimseyi büyütmüyor. Çok az efor bile yetecekken yapmıyor ve sana emek vermiyor. Muhtemelen karşılığını alacaktır ama ona rağmen sana emek vermiyor. Oysa insan emekle guzelleşir insan birini büyütünce büyür ve kemale erer.

Öyle işte... bunca şeyi yaşarken düşünürken... geçip giden yıllar kalıyor bize bi tek ve alnımıza, göz çevremize konan çizgiler.

İlkeler

Ne oldu ilkelerine firari... esnete esnete hiçbir şey bırakmadın kendinde. Hani o seçimler yapardın ve bu tercihlerin sonuclarına mertçe goğüslediğin zamanlar. Neden onları bu kadar geride bırakıp kendine ve nefsine bu kadar yenik düştün sayın firari. Oysa ilkeler değilmiydi seni sen yapan güçlü yapan şey. Varoluşunu pekiştiren sen dik tutan o herkes gibi olmadığın zamanlar değil miydi. Yok. Hayır. Bu denli kendini bırakamazsın. Bu denli vazgeçemezsin firari kendinden. Dinginliğin tamamen bitmiş farkındaysan. Halbuki sendeki huzur o dinginlikten gelirdi ve dinginliğinin omurgasini da prensiblerin oluştururdu. Hani o esnetmeye izin vermediğin ve 4 elle sarıldığın prensiblerin...işte onlardan bahsediyorum.

Kendine gel...cidden kendine gel... bu ne saçmalık yaa... bu kadar arzularının esiri olamazsin...sen insansın...insan.

İlkelerine geri dön.

Arzularını terbiye et...tüketmek yerine anlam kat yaptığın şeylerde. Bu kadar kendinden uzaklaşirsan bi daha geri dönemezsin...

Noe'nin akla getirdikleri

"Murphy kanunu: Eğer bir şeyin kötü gideceği varsa kötü gider" diyor... öyle mi gerçekten? Öyle sanki...

Aşk ve cinsellik ne kadar birbirine bağlı ve bağımlıdır.? Yani bize öğretildiği gibi cinsellik aşkta ikinci planda mıdır yoksa tam tersine primerin ta kendisi midir? Ben gaspar gibi düşünüyorum...

Hayatın niteliğini 3 kelime ile özetle dersler bana benimki de aşk, gözyasi ve sperm olur.. vücuttan çıkıp çok sevdiğim yegane iki somut şey kesinlikle sperm ve gözyasidır... ikisi de naif ve kırılgandır ve ikisi de hem haz verir hem de hüzünlendirir...Aşkın duygusal karşılığı dinginlik, gözyaşının pişmanlık, spermin yorgunluktur... yani duygu dünyamızın da niteliği; hayatın niteliği olan o üç başat kelimenin izdüşümü olan dinginlik, pişmanlık, yorgunluktur... bu 3 kavram aşk gozyasi ve sperm kadar biribiriyle ilintilidir... ve bu hisler insana "yaşamak"i animsatır...

Sevgili sıkılan insan... yeni şeylere bu kadar açken gözümüz, kulağımız, tenimiz ve rutin olandan bu kadar tiksinirken ve klişeden bu kadar kaçarken; bizi kurtaracak olan aşk'tan başka ne olabilir ki?...Evet aşk... ama noe'nin love'u mu? Bence değil... eğer bu yukarıdaki duygudünyamiz bir batakliksa noe'ninki gibi bi aşk bu bataklıkta çıkmak için çırpınıp didinmekten başka bişey değildir... daha çabuk ölmekle sonuçlanacak bir tedavi modelidir... ki bana soracak olursan gerçek aşk da noe'nin bahsettiği aşktir...şu güzel memleketimde aşk olduğu zannedilen tonla angarya vardır...belkî şunu diyebilirsin sevgili sıkılan insan...o aşk o erken ölüme değer... buna dicek bişey yok...

ENTER THE VOİD'in giriş sahnasindeki tripte içsesle kurulan monolog benim hayatımda sürekli olarak var... sanırım bu cok fazla içime çekildiğimin göstergesi ama bana dağılmadan düşünme imkanı sağlıyor gibi hissediyor...

Peki ya o kasabın kafasının içi...herkese karşı tek başına hissetme ve bunun verdiği herkesten intikam alma düşünceleri...beynini susturamamanin verdiği o acı... enseste girmicem..kasmaya mecalim yok aq...

Ozcesi; ben bu adamı seviyorum çünkü filmleri "herkese hitap etme kaygısı" adlı o lanet olası 21. yy hastalığı taşımıyor...çünkü diyor ki sana; 30 sn'de defol git eğer gereğinden fazla normalsen....çünkü o toplum denen baskı aracına ayak uyduramayan %0,1 lik kismin filmlerini çekiyor...ve sanırım bana fazlasıyla hitap eden filmler...ne yazık ki mi desem ne mutlu mu desem bilemedim...onu da sen de bea sıkılan insan...heaa?...dea bana de aslan parçası?!😊

Yağmurlu ikindiler

     Saat 15:36...ben yatağımda uzanmışım dışarıdaki yağmur sesi ve inşaattan gelen çekiç sesleri ve gök gürültüsü ve yağmur tanelerinin dövdüğü hangi saçakta olduğunu bilmediğim ama yakın olduğundan emin olduğum sac...ellerimi karnımda kavuşturmuş dinliyorum bu harmoniyi...sağ yanımda kitabım onun yanında sigara ve ateşim onun yanında da telefonum.. sol yanımda tv nin uzaktan kumandası var beyaz çarşaflı yatağımda...nasıllığını ve nedenini bilemediğim engin bir dinginlik hali var yine üzerimde... kaygılı değilim. Mutsuz değilim. Korkmuyorum. Sonsuz bir tatminlik var içimde. Sanki sonbaharda ılık koca bi havuzun dibinde bağdaş kurmuşum da ordan göğü izliyorum gibi...

Düşünüyorum... Aklıma en olmadık şeyler geliyor. Yağmurlu havalarda aşkla seviştiğim kadını anımsadım...yağmur ve seks... biribirini tamamen bütünleyen iki yokoluş...


Cuma akşamından beri çıkmadım yatağımdan...film ve eleştirileri ve kitaplar ve hayaller... demleniyorum ve dinleniyorum...ruhum usul usul terbiye oluyor...bedenim de keza...az yiyiyor geç uyuyor geç uyanıyorum...göğüs kafesimde bir hafiflik var.


Bişeyi özlüyorum ama ne veya kim olduğu konusunda hiç bir fikrim yok. İnsanlar... hikayeler... kendim...

Kitabima doneyim iyisi mi...